Nachtmerrie van elke ouder: je vergeet het tussendoortje van je kind

Sinds zoon S. naar school gaat, heb ik een terugkerende droom: dat ik me ‘s middags tijdens mijn eigen lunchpauze ineens realiseer dat hij geen fruit en brood bij zich heeft.

Het is me één keer overkomen dat de fruitschaal ‘s ochtends leeg was, terwijl hij ‘s avonds nog vol was. Dat was de eerste dag dat zonen S. en L. zelf als alvast naar beneden mochten en zelf de tv aanzetten. Op de bank zaten twee jongetjes Kindertijd te kijken, op de vloer lagen twee bruin geworden bananenschillen op de klassieke Duckstad-manier.  Ze hadden een stoel bij het aanrecht gezet en richting de fruitmand geklommen. Gelukkig hadden we nog een pakje bramen  en frambozen alias  ‘Zomerfruit’ van Albert Heijn in de vriezer. Zoon S. was zielsgelukkig. Een bakje! Met stukjes fruit! Met een vorkje!

Ik vroeg aan de juf hoe ze dat doet als een leerling op school pas ontdekt dat er geen fruit in z’n rugzak zit. ‘Dan krijgt-ie van zijn klasgenootjes een stukje van hun fruit’, zei ze. Ik dacht aan alle keren dat ik een gebutste of bijna-melig geworden appel in de tas van zoon S. had gestopt. Hij had er nog nooit over geklaagd, maar plotseling schaamde ik mij met terugwerkende kracht voor zijn klasgenoten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *