Blozende appelwangen na 47 dagen suikervrij eten?

Voel je je anders, vragen veel mensen, nu je geen suiker meer eet? Voel je je fitter, dat is de meest gestelde vraag. Heb je nu blozende appelwangen van gezondheid, vroeg lezer Mirjam H. met een knipoog op Facebook.

Hier wat eerste bevindingen na anderhalve maand vrije-suikervrij eten:

  • Energieniveau: Ik voel me minder moe op de bekende moe-momenten tijdens de dag. Een voorbeeld: als ik voorheen na werk op weg was naar huis, met een fiets vol kinderen, natte zwemspullen, knutsels die niet mogen kreuken en mijn laptoptas, dacht ik regelmatig: eigenlijk zou ik hier nu wel lekker op het fietspad willen liggen, lekker ontspannen wachten tot Scotty of een andere Star Trekker me de laatste twee kilometer naar huis komt beamen.  Het is nog steeds niet het energetisch meest optimale moment van de dag, maar ik fiets er redelijk steady-zen doorheen.
Star Trek: terugbeamen naar het moederschip. 'Beam me up, Scotty' is nooit letterlijk zo gezegd.
Star Trek: terugbeamen naar het moederschip. ‘Beam me up, Scotty’ is nooit letterlijk zo gezegd.
  • Slapen: Ik ben ‘s avonds minder uitgeblust. Nadeel daarvan is wel dat ik nog later naar bed ga dan voorheen, waardoor ik te weinig slaapuren maak en alsnog moe ben van het opgebouwde slaaptekort. Het voordeel daarvan is wel dat ik moe zijn beter herken als ‘te weinig slaap’ en er niet zoals voorheen dan wat brandstof in de vorm van snoep, chocola of boterhammen met hagelslag in gooi om de motor te laten blijven draaien.
  • Sport: het lijkt alsof mijn spieren meer brandstof hebben om te sporten. Tijdens het hardlopen of fietsen heb ik gelijkmatiger energie om net wat meer mijn best te doen.
  • Blozende appelwangen: ik heb altijd last van een, wat schoonheidsspecialistes noemen, een ‘onrustige huid’. Sinds begin dit jaar kwam daar een hardnekkig soort rode uitslag op mijn wang bij, die zich gedurende de maanden langzaam uitbreidde. Allerlei smeersels hadden geen effect. Ik hoopte natuurlijk stiekem dat de no sugar-challenge het als sneeuw voor de zon zou doen verdwijnen. Dat was niet het geval, het woekerde de eerste weken zelfs vrolijk door, maar nu begint het langzaam weg te trekken.
  • Afkickverschijnselen: Ik ben niet cold turkey gegaan, zoals sommige andere mensen die stoppen met suiker. Geen hoofdpijn, geen koude rillingen, geen slapeloze nachten. Wel een vreemde schorheid (iemand die dit kan verklaren?) en af en toe nog steeds een hoog adrenaline-gehalte op de momenten dat ik denk: ‘Nu heb ik suiker nodig! Deadline! Moe!’. Maar dat gaat steeds sneller voorbij.
  • Artrose: Vanwege een uitglijder vroeger bij balletles (pas op: de temps levé is gevaarlijker dan je denkt)  is bij een voetgewricht het kraakbeen afgebroken. Dat voel je bij het buigen en sporten, maar het kan ook ‘gewoon’ pijnlijk zijn door een kleine ontsteking. Dat laatste is nu opmerkelijk minder het geval.
Dit is de temps levé in de correcte uitvoering
Dit is de temps levé in de correcte uitvoering

Deze bevindingen zijn allemaal niet-wetenschappelijk getest, laat staan bewezen of vergeleken met een controlegroep. Natuurlijk zijn er ook allemaal bijkomstige omstandigheden die een factor kunnen spelen: zomertijd, afbouwen van borstvoeding, bewust gezonder eten in het algemeen, wishful thinking (je doet er moeite voor, dus je wil ook dat het effect heeft).

Placebo-effect of niet, genoeg redenen om de komende 46 dagen door te zetten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *