Au revoir mon pain au chocolat

Zoals veel mensen heb ik mijn routines. Op donderdag fiets ik tussen werk en thuis langs de Lachende Bakker. Dat is niet hoe de winkel echt heet, maar het is hoe ik ‘m noem, want deze bakker lacht altijd. Het is geen plastic smile en ook geen ‘Goedemorgen meissie, wat mag het wezen’-Albert Cuyp-overweldigende bulderlach.

Het is meer een stralende en tevreden staat van zijn, te midden van liefdevol gestapelde speltbroden, allinsons, donker volkoren, Rooie Siens en maïsbroden. Deze Lachende Bakker aait nog net niet over het brood voordat hij het voor zijn klanten in een zakje doet.

Snoepbroodjes

Denk overigens niet dat dit een chique de lala-bakker is met ingewikkelde namen en toeristenprijzen. Het is eerder no-nonsense.  Net als zijn afdeling vienoiserie, snoepbroodjes. Die stralen je net zo rond en glimlachend toe als de bakker zelf. Naast mijn standaard aankopen brood neem ik altijd een zo’n snoepbroodje.

Anders nog iets?

Het kopen van met aandacht gemaakt eten, is niet alleen een transactie tussen verkoper en klant, maar ook een blijk van waardering voor dat product. Vandaag bleef er een zin in de lucht hangen. ‘Anders nog iets?’ ‘Nee, dat was het’. Ik wilde nog uitleggen dat het niet aan hem lag, maar dat zou  het alleen maar pijnlijker maken. Ik heb daarom het nog een beetje warme speltbrood zelf ook maar een extra aaitje geven voordat ik de Lachende Bakker verliet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *