Deze acht reacties krijg je als je vertelt dat je kinderen thuis geen snoep mogen

Wat je thuis eet, moet je zelf weten. Maar als je aan andere volwassenen vertelt dat je kinderen thuis geen snoep krijgen, krijg je meestal een van onderstaande reacties. Voor de handigheid heb ik ze alvast van een weerwoord voorzien:

  1. ‘Maar je laat ze wel opgroeien in de stad tussen de uitlaatgassen’

    Dat klopt. In Groenland was helaas geen werk voor een Neerlandica, dus het werd de Randstad.  Als ouder heb je een aantal panelen om op te schakelen om je kind een zo gezond mogelijk leven te bezorgen, en voeding is er daar een van. (En verder wat vaker de fiets pakken)

  2. ‘Zodra je kinderen zestien zijn, gaan ze extra veel red bull en roze koeken kopen als tegenreactie’

    Ja, dat kan. Ik heb zelf als zestienjarige ontelbaar veel balisto’s weggewerkt in de pauze op school. Maar je helpt je kind enorm door ‘m niet in zijn eerste levensjaren al te versuikeren. En ik geloof ook dat ze, als ze zich tegen je hebben afgezet in hun puberjaren, later toch onbewust het voorbeeld volgen dat ze van jou hebben meegekregen. Vandaar ook dat ik niet meer stiekem achter keukenkastjes boterhammen met chocopasta wilde snoepen.

  3. ‘Mijn kerngezonde opa van  93 doet vier keer per dag zes suikerklontjes in de koffie, en dat al sinds zijn 16e’

    Dat moet je opa vooral doen. Het is hem van harte gegund. Kijk je naar meer kwantitatieve bevolkingsstudies dan dit geval van N=1, zoals op het Japanse eiland Okinawa waar de meeste honderdjarigen wonen, dan zie je dat suikerrijke voeding geen pre is om heel oud te worden.

  4. ‘Een calorie is een calorie, of het nou suiker is of broccoli’

    Dat zeiden we in onze studententijd ook (‘Een vaasje bier is twee boterhammen met kaas’), maar 100 gram broccoli heeft toch echt een ander effect op je lichaam dan een Boschebol van 100 gram (en tien keer minder calorieën). Broccoli bevat veertien keer minder suiker, maar zit boordevol vitamine C en vezels, waardoor de suikers bovendien langzamer afgegeven worden.  De fructose uit je Bosschebol pleegt direct een aanslag op je lever. Na een kilo broccoli zit je bovendien behoorlijk vol, na een Boschebol heb je na een kwartier weer trek. Ik in ieder geval wel. Dat komt ook omdat je hersenen van fructose geen seintje krijgen dat je genoeg hebt gehad. Het te veel aan fructose wordt uiteindelijk omgezet in vet. Daarom wil ik gewoon dat iemand nou eindelijk eens ‘comfort food’ voor op de bank uitvindt, met de smaak van een zak drop en de eigenschappen van broccoli.

  5. ‘het moet niet gekker worden met die gezondheidshype’

    Door alle gezond-etenblogs en gezondheidsgoerettes, zoals Rens Kroes of Jet van Nieuwkerk, lijkt het of iedereen obsessief bezig is met hoe je jezelf fit oud eet, en we allemaal bonen, blaadjes sla en quinoa-poedershakes nemen bij de lunch. Je hoeft echter alleen maar door de Kalverstraat te lopen op zaterdag, inclusief alle wafelwinkels, of langs al het op straat gekwakte afval van de Kentucky Fried Chicken bij ons in de buurt, om te zien dat we nog ver af zijn van een ‘Heel Holland Eet Lijnzaadbrood’.

  6. ‘Wat zielig voor je kinderen dat ze geen snoep mogen’

    Misschien gaan mijn kinderen later in therapie en willen ze mij nooit meer zien. Of schrijven ze een boek om jeugd te verwerken, dat kaskrakend verfilmd wordt en vertaald in zes talen. Dat kan. Op dit moment ogen ze nog blij, gelukkig en energiek. Ze zitten niet bleekjes weg te kwijnen als een slap blaadje sla. Ze maken alleen opvallend vaak tekeningen van taart. En ze kleien gebakjes. Misschien is dat een Freudiaans teken? Daarom mogen ze in ieder geval taart en andere snoepachtige dingen op feestjes, zodat ik gelukkig nog niet bij DWDD hoef te zitten om ons snoepbeleid uit te leggen.
    Is het jullie trouwens wel eens opgevallen dat mensen in het algemeen agressiever reageren op, laten we zeggen, een moeder die haar zoon alleen rauwe groente voorschotelt, dan op ouders die twee keer per week met hun kinderen bij de MacDonalds zitten?

  7. ‘Mogen je kinderen straks alleen nog maar rauwe groente?’

    Mensen maken zich geregeld zorgen of we niet in een glijdende schaal van gezondheidsobsessies belanden waarbij resoluut alles geëlimineerd wordt wat nog enigszins smaakvol behapbaar is. Wat wordt de volgende stap? Geen havermout meer bij het ontbijt, maar rauwe radijsjes, geoogst bij maanlicht?
    Geen zorgen, voorlopig houden we het bij het zo veel mogelijk uitbannen van onnodige gewoontesuiker, al was het maar omdat we tegenwoordig weten dat de lobby van de suikerindustrie ervoor zorgde dat vet het imago kreeg van grootste gezondheidsbedreiger, in plaats van suiker.

  8. ‘Mijn kinderen kunnen zo veel snoep eten als ze willen, die zijn vel over been’

    Ja, dat is waar, een kind kan elke dag een pak Dora-koekjes naar binnen werken, en nog steeds graatmager zijn. Maar is dat een vrijbrief om ‘m ongebreideld koek en snoep te voeren?  Nee, kijk liever of je kind de juiste voeding binnenkrijgt om zich goed te ontwikkelen. Er zijn complete studies die laten zien wat een tekort een eiwitten en vitamines in de eerste vijf levensjaren voor effect heeft op het volwassen brein.

Ben ik er nog eentje vergeten? Dan hoor ik het graag, inclusief prefab weerwoord.

Update 2/10: hieronder twee ingezonden reacties:

9. ‘Maar je geeft ze wel fruitsap!’
Dit argument valt in de categorie ‘Maar je draagt wel leren schoenen’, de opmerking die vegetariërs nog steeds vaak te horen krijgen. Ja, dieren lijden ook pijn voor leer. En ja, fruitsap is inderdaad een suikerbom, met af en toe een verdwaalde vitamine erin. Maar het is altijd nog minder gesuikerd dan chocomel of fristi. Laat mensen vooral hun eigen leefregels instellen. Opvoeden is al lastig genoeg, en dan kan een flesje appelsap op z’n tijd net het verschil maken tussen gezellig samen uit of met z’n allen chagrijnig terug naar huis.

10. ‘Fruit is toch geen traktatie?’
Wil je zwaar teleurgestelde gezichten zien? Dan kondig je eerst groots aan dat er wat lekkers aankomt, om vervolgens een schaal mandarijntjes of stukjes appel te presenteren. Zie het als een volharingsspel. Blijf volhouden dat het lekker is, en anders hebben ze pech. Kinderen die op de grond gaan liggen rollen om hun snoepzin te krijgen, krijgen een stukje selderie als bonussnack. Tip: een ouderwetse satéprikker om zelf fruit te rijgen doet wonderen, evenals zo’n gekleurd parasolletje van crêpepapier.

Craving for more? Wil je de nieuwsbrief ontvangen met altijd de drie meest recente berichten? Vul dan hieronder je gegevens in:  


Je voornaam of voorletters:
Je achternaam:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *